الهـــــۀ امیـــــــــد
روانشناسی ، اجتماعی ، اعتقادی 
قالب وبلاگ

توی لحظه های تلخ بیکسی ، تو هجوم سختیا ، وقتی نداشتم نفسی ، وقتی یک ردّ پا روی ساحل زندگی بود ، من بودم رو دوش او ، او ناشناس ، و منم مثل همیشه ناسپاس : هشتم ژانويه روز خدا

نويسندگان
امکانات وب

چرا باختیم؟ آیا کره جنوبی قویتر از ما بود؟ مگر نه اینکه آنها تا پیش از مسابقه تمایل به روبرو شدن با ما را نداشتند؟ پس چه شد که با شروع بازی یکدفعه ورق برگشت و یازده بزدل با هدایت یک مربی بزدل و کلی طرفدار بزدل به کره باختند؟ چه شد که بزدل شدیم؟ به عقیدۀ من یکی از عوامل اصلی افت عملکرد ایران و در نتیجه باخت ما به کره به ترس از شکست برمیگردد که در اکثر افراد ایرانی و تیمهای ایرانی وجود دارد. قبل از اعزام تیم ایران به رهبری قطبی به مسابقات انتظارات از این تیم پایین بود و اکثر کارشناسان بخت زیادی برای آن قایل نبودند و لذا تیم بدون استرس و بدون ترس از شکست به مصاف سه حریف دور مقدماتی یعنی عراق ، کره شمالی ، و امارات رفت و آنها را شکست داد. اما این پیروزیها ضررش این بود که چنان انتظار پیروزی را در تیم و طرفداران و مربی بالا برد که افشین قطبی دم از هدیۀ قهرمانی به مردم ایران داد. متاسفانه در ما مردم ایران غالبا انتظار پیروزی نتنها موجب بهبود عملکرد نمیشود بلکه بواسطۀ ترس از شکست باعث افت عملکرد هم میشود. قبل از بازی با کرده جنوبی و درمحفلی خصوصی این شکست برابر کره را پیش بینی کرده بودم. عقیده دارم تیمهای ایران برای رقابت در سطوح بالا نیاز به روانشناس ورزشی دارند و صرف اینکه یکی مثل قطبی با کلماتی مثل قلب شیر بخواهد به تیم روحیه دهد، کفایت نمیکند. متاسفانه ما قبلا و در بازیهای آسیایی گوانگجو هم از این موضوع لطمه خورده بودیم. توجه کنید:تیم ملی امید ایران در بازیهای آسیایی گوانگجوی چین 5 مسابقۀ خود را با پیروزی پشت سرگذاشت ، حال آنکه در این پنج مسابقه انتظار اولیه از این تیم موفقیت جدی نبود. اما در دیدار نیمه نهایی با ژاپن و درپی انتظارات افزایش یافتۀ مردم ، مسئولین ، مربیان ، و حتی خود بازیکنان برای پیروزی و رسیدن به فینال ؛ ناگهان تیم امید افت محسوسی کرده و نتوانست حتی نیمی از قابلیتهای خود را نشان دهد و به ژاپن باخت. تیم ملّی والیبال ایران نیز که قبلا بارها ژاپن را برده بود در دیدار پایانی بدلیل استرس شکست ، نتوانست عملکرد مطلوب خودرا نشان دهد و با اختلاف فاحشی از حریف خود شکست خورد. سرنوشت تیم ملی هندبال و بسکتبال ایران نیز همینطور بود.

اما چرا ترس از شکست؟ دلایل زیادی دارد که بعدا در فرصتی مناسب آن را توضیح خواهم داد. شاید یک دلیل عمده اش برمیگردد به فرهنگ ما که به پیروز حسادت میکنیم و ارزش پیروزیش را پایین میآوریم و شکست را بزرگ نموده و شکست خورده را نابود میکنیم. در کشور ما شکست و اشتباه عواقب بسیار بدی دارد.خدانکند اشتباه کنی، این ملت پدرت را در میآورند. نتنها تیم ما بلکه فرهنگ ما نیاز به بازسازی دارد. بازسازی شخصیتی!!!

[ ۱۳۸٩/۱۱/٦ ] [ ۱٢:٠٥ ‎ق.ظ ] [ الهۀ امید ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

سلامی که سینش سرای تو باد/ و لامش لقای صفای تو باد / سلامی که آیش امید دلت / و میمش محبت برای تو باد روانشناس بالینی، استاد روانشناسی دانشگاه، شاعر، نویسنده
موضوعات وب
صفحات دیگر
فال حافظ

mouse code|mouse code

كد ماوس