الهـــــۀ امیـــــــــد
روانشناسی ، اجتماعی ، اعتقادی 
قالب وبلاگ

توی لحظه های تلخ بیکسی ، تو هجوم سختیا ، وقتی نداشتم نفسی ، وقتی یک ردّ پا روی ساحل زندگی بود ، من بودم رو دوش او ، او ناشناس ، و منم مثل همیشه ناسپاس : هشتم ژانويه روز خدا

نويسندگان
امکانات وب

تو فقط مال منی

وقتی اونجور که من دوست ندارم تو رفتار میکنی ، اونوقته که من حق دارم عصبانی بشم و هر جور که صلاح میدونم باهات برخورد کنم. وقتی من یه خوبی به تو کردم، تو تا آخر عمرت مجبوری مراعات منو بکنی، نکنی من میدونم و تو. اگه من باتو عهد دوستی بستم ، یادت باشه که تو مجبوری همیشه جواب منو با حوصله و لبخند بدی؛ یادت باشه که اگه هر کاری کردی باید منو تو جریان بزاری ؛ یادت باشه که اگه کسی رو به خونتون دعوت کردی و منو دعوت نکردی ، تو بی معرفتترین آدم روی زمین میشی؛ و یادت باشه که هروقت کارت داشتم باید منو همراهی کنی ، اگه نکردی و کس دیگری رو همراهی کردی ، پس تو اونو به من ترجیح دادی، و من میتونم تورو مستحق هر اتهامی بدونم. اگه منو اد(Add) کردی، هروقت آنلاین میشی باید چراغتو برامن روشن کنی و وقتی هم که من باهات چت میکنم ، همزمان جواب هیچکس دیگه ای رو ندی. اگه بدی من حق دارم که ناراحت بشم. البته اگه یه وقت من کاری داشتم و خواستم کارمو انجام بدم تو باید صبر کنی و آنلاین بمونی تا من برگردم. اگه یه کم دیر جوابمو دادی حتما داری با یکی دیگه چت میکنی و منم بلافاصله چراغمو برات خاموش میکنم و از دستت ناراحت میشم. «هان چیه فلانی اومده داری باهاش چت میکنی دیگه به ما محل نمیزاری؟» یادت باشه بلایی به سرت میارم که با لامپ خاموش بیای و با لامپ خاموش بری. اگرم نیای میگم حتما اومدی و نخواستی لامپتو برامن روشن کنی. پشت سرهم حدس میزنم که دیگه نمیخوای با من حرف بزنی و اونقدر دنبال شواهد میگردمو با کوچکترین موردی بهت گیر میدم که کم کم از دستم خسته بشی. اگه به وبلاگ کسی سرزده بودی، میرم نگاه میکنم ببینم چقدر براش کامنت گذاشتی، بعد اگه برا اون بیشترکامنت گذاشته بودی، میرم اینور و اونور گله میکنم ، شایدم تا چند وقت نیام به وبلاگت سربزنم ، اگرم بیام سه تا نقطه بیشتر نمیزارم ، شایدم برات بنویسم: «معرفت در گرانی است به هر کس ندهندش ... پر طاووس قشنگ است به کرکس ندهندش». خلاصه کاری میکنم که مجبور بشی برای دیگران با اسم مستعار کامنت بزاری. خلاصه یادت باشه که من هر لحظه ممکنه ناراحت بشم. پس مواظب باش و یه کاری نکن که دیگه باهات قهرکنم. آخه من یه آدم پرتوقعم.

توضیح: در ارتباطمان با دیگران سعی کنیم بگونه ای باشیم که آنها با ما احساس راحتی کنند. با توقعات بیجا برای آنها زندانی نسازیم  ، چرا که یک روزی از این زندان فراری خواهند شد.

[ ۱۳۸٤/۱٠/۱۱ ] [ ۱۱:٥٩ ‎ب.ظ ] [ الهۀ امید ]
.: Weblog Themes By WeblogSkin :.
درباره وبلاگ

سلامی که سینش سرای تو باد/ و لامش لقای صفای تو باد / سلامی که آیش امید دلت / و میمش محبت برای تو باد روانشناس بالینی، استاد روانشناسی دانشگاه، شاعر، نویسنده
موضوعات وب
صفحات دیگر
فال حافظ

mouse code|mouse code

كد ماوس