شما ارزشمند هستید. من در شما خدا را حس میکنم

شما ارزشمند هستید. من در شما خدا را حس میکنم 

من همیشه خدا را در خوبیها جستجو میکنم. بجای اینکه فکر کنم او در

 آسمانهاست و اینطوری هیچوقت نتونم حسش کنم ، او را در مخلوقاتش

 جستجو میکنم. خدا قدری از خوبی خودشو توی شما گذاشته و من

وقتی بتونم این خوبی رو بشناسم و حس کنم در واقع انگار که خدا رو

حس کرده باشم. در سایر مخلوقات هم همینطور: وقتی یه دردمندی

میاد پیشم و با لبخند میره ، لبخند که میزنه حس میکنم این خداست

که داره با لبای او بهم لبخند میزنه. لذا احساس خوبی میکنم و در عین

حال بلافاصله این حس منو یاد این میندازه که من فقط وسیله ای بودم

برای درک اون فرد وشادکردنش. و در واقع کار اصلی رو خود خدا کرده.

 راستش من سعی کردم خدا رو اینطوری حس کنم. به تو هم پیشنهاد

 میکنم که از همین روش جلو بری. وقتی به دیوارها نگاه میکنم و

 سفیدیشون رو میبینم فکرنمیکنم این سفیدی از خودشونه بلکه فکر

میکنم از خداست و لذا در اون سفیدی خدا رو میبینم. وقتی درهای

اتاق مطبم بسته میشه بدون اینکه به چارچوب در گیر کنه فکر نمیکنم

 نجاری که اونو درست کرده این نظم زیبا در کارش رو ذاتا داشته بلکه

فکر میکنم خدا بهش ارزونی داشته و لذا با دیدن اون نظم و خیلی

نظمهای دیگه خدا رو حس میکنم. اینه که در همه حال حس میکنم

خدا هست و این آرامش عجیبی بهم میده. و البته کمکم میکنه که

مواظب رفتارم باشم و من همیشه سعی کرده ام که همه چیز را از

خدا بدانم. ولذا در هر لحظه به مخلوقات خدا نگاه کرده و او را تحسین

 وستایش مینمایم. من شما را آدم خوبی ارزیابی میکنم. شما انسان

 ارزشمندی هستید. اگر میخواهید خدا از شما راضی باشد برای آنچه

او آفریده ( یعنی خودتان ) ارزش قایل شوید . خودتان را گرامی بدارید ،

به این دلیل که آفریده او هستید و این دلیلی است کافی برای احساس

 ارزشمندی. همچنانکه وقتی ما بدانیم یک تابلو نقاشی اثر مثلا لئوناردو

 داوینچی یا ونسان ونگوک یا استاد فرشچیان است برایش ارزش قایلیم ،

 زیرا آنها آدمهای بزرگی بوده اند و لذا آثارشان را باید بدیده احترام

نگریست. ما به شعر حافظ و مولانا و سعدی و سهراب و نیما و ...

اهمیت و ارزش میدهیم چون آنها شعرای بزرگی بوده اند. پس به شما

 میگویم که من برای شما ارزش زیادی قایلم چون آفریده بزرگترین

آفریننده هستید و همینطور از شما میخواهم برای خودتان ارزش بسیار

 قایل شوید و همه این را از خدا بدانید تا دچار غرور نشوید.

/ 19 نظر / 21 بازدید
نمایش نظرات قبلی
فرود...***

هيچكي مثل تو نمي تونه / نمي تونه قلبمو بخونه بگو بگو كدوم خيابونه / كه منو ...

javad

سلام استاد...براستی که قشنگ تر از اين نميشد وضف کرد......انسانهای بزرگ اينگونه می انديشن....درلحظه لحظه زندگی ،خدا را می بينند....التماس دعا...

فادیا

سلام ! مثل همیشه جالب و پر محتوا بود .

عسل بیتا

سلام استاد!مطلبتون مثل همیشه بسیار زیبا و پر انرژی بود.از خوندنش لذت بردم. یار بی پرده از در و دیوار در تجلیست یا اولوالابصار.همیشه پیروز و پایدار باشید.

فرشته

سلام همه ما انسانها خدای خودمونو با یه نگاه خاص خودمون میبینیم روش شما خیلی قشنگه.

sogand

بدانید که بزرگييد و بزرگی شما از خداست (حضرت علی) مثل هميشه زيبا...جذاب....و انرژی دهنده!!!!! چون بزرگواريد و رد پای اول ازل و ابد رو می شه به راحتی تو نوشته هاتون ديد!!!!! شکر....

عسل بیتا

سلام استاد.... چرا دير به دير آپ می کنيد....منتظر مطالب مفيد و پر انرژی تون هستم....هميشه شاد باشيد.

شقایق

سلام..زیبا بود

خورشيد

درك اين نكته بسيار زيباست و قابل تامل.اينكه من هر چه بشوم باز دست ساخته آفريدگاري ام كه در من بزرگي را ديد و اعتماد كرد و در پنهاني ترين جاي وجود انسان اين حقيقت را پنهان ساخت در قلب انسان،جايگاه خودش.ممنونم از مطلب خوبتان که اطمينان دارم خود عامل قدرتمند آنيد.